Hoe banken omgaan met klimaatrisico

Op 25 juni organiseerden Mount Consulting en Mount Analytics een derde rondetafelgesprek over ESG-rapportage en klimaatrisicomanagement in ons kantoor in Utrecht. In lijn met onze focus op CFO’s, CRO’s en CDO’s en de specifieke expertise van Mount Analytics, lag het thema van deze editie op de uitdagingen waar financiële instellingen momenteel voor staan ​​bij het effectief integreren van klimaatrisicomanagement in hun bedrijfsmodel. Zullen financiële instellingen in staat zijn de juiste data te genereren en te verkrijgen, en effectieve methoden te ontwikkelen om klimaatrisico’s te meten?

Experts op het gebied van ESG-management en klimaatrisicomanagement ​​van ASN Bank, Athora, Ayvens, FMO, Mizuho, ​​Rabobank, Triodos Bank en Zurich Insurance deelden inzichten en bespraken best practices voor de positionering en inbedding van klimaatrisicomanagement in hun respectievelijke omgevingen. Keynote spreker Jeroen Meerburg, CEO van Rabobank Carbon Bank, en een reeks korte, activerende presentaties over de complexiteit van klimaatrisicobeoordeling, de beperkte beschikbaarheid en kwaliteit van interne en (historische) klimaatgegevens, de integratie van klimaatrisico in prijsvorming en de effectiviteit van eventuele kapitaalvereisten, vormden een leidraad voor de discussies van de deelnemers over de meest uitdagende onderwerpen.

Top 5 Takeaways:

1. Complexiteit van klimaatrisicobeoordeling: Hoewel scenarioanalyse een effectief instrument is voor klimaatrisicobeoordeling, is het eveneens van cruciaal belang om de tekortkomingen ervan te begrijpen. Belangrijke uitdagingen zijn onder meer de beperkte beschikbaarheid van historische klimaatgegevens voor historische testen, de afhankelijkheid van op aannames gebaseerde klimaatscenario’s en de moeilijkheid om veranderingen in gedrag en beleid te modelleren. Dit benadrukt de noodzaak voor voortdurende verbetering van gegevens en methodologie.
2. Kwantificering van klimaatrisico’s: De kwantificering van klimaatrisico’s is een belangrijk instrument om strategische beslissingen en balansaanpassingen te sturen. Het integreren van klimaatrisico’s in de prijsvorming kan leiden tot een vicieuze cirkel, waarbij de inclusie van klimaatgerelateerde risico’s portefeuilles hervormt, wat op zijn beurt de prijssignalen versterkt. Additieve prijsvorming kan leiden tot hogere rendementen en rentetarieven, waardoor activa mogelijk in waarde dalen of worden uitgesloten. Gedetailleerde prijsvorming helpt weliswaar bij het differentiëren van risico’s en het beperken van averechtse selectie, maar de methodologieën zijn nog in ontwikkeling en de resultaten moeten met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd om valse zekerheden te voorkomen.
3. Klimaatrisicokapitaal: Kapitaalvereisten kunnen het financiële systeem versterken; het is echter de vraag of ze het financiële gedrag wezenlijk zullen veranderen of simpelweg onbedoelde kosten zullen creëren. Onzekerheid over de input van gegevens en het juiste detailniveau compliceert de prijsbepalingen nog verder.
4. Wettelijke vereisten: De wettelijke vereisten voor het meten en rapporteren van koolstofemissies voor grote bedrijven hebben een domino-effect op de toeleveringsketens. Door hun marktpositie te benutten, dwingen bedrijven leveranciers om hun koolstofemissies te meten en te rapporteren. De betrouwbaarheid van leveranciersgegevens blijft echter beperkt vanwege meetproblemen en hoge kosten.
5. Gevolgen voor consumenten: De kwantificering van klimaatrisico’s en de beprijzing van CO2-uitstoot zullen uiteindelijk gevolgen hebben voor consumenten door hogere kosten voor producten, financiering en verzekeringen. Naarmate deze risico’s worden verwerkt in activa en leningen, zullen huishoudens en bedrijven na verloop van tijd een groter deel van de kosten dragen, wat hun aankoop- en investeringsbeslissingen zal beïnvloeden.

Bent u geïnteresseerd in onze inzichten? Neem dan contact met ons op om te bespreken hoe we klimaatrisicobeheer binnen uw organisatie kunnen vereenvoudigen en optimaliseren.